Atilla İsmiyle Akrostiş Şiir

Azgın bir nehirdim şimdiler de bir gölet.

Tanrı aşkı verdi bu hallerim aleme ibret.

İnsanı beşerim lakin bir daha olsa yine severim.

Lal kalsa dilim, kör olsa gözüm bu yolda giderim.

Lakin sonda yar olacak o da illede benim olacak.

Aşka haber salın yeni bir destan doğacak…

 

Akla aykırı olsa da gönül yine seviyor.

Tüm acılara rağmen hep yar diyor…

İçinden geçeni dil kendiliğinden haykırıyor.

Lal oldu diyelim, gözlerden aşk okunuyor.

Leyla olunca Mecnun’a da gün doğuyor.

Aşklar işte böyle yüreklerde yeşeriyor…

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir