Cennet Bahçesi Akrostiş Şiiri

Cehaletin içinden çıkma hamlesiyle vurdum kişisel düşücelerimi kıyıya
Ehemmiyetini kaybedip ihtiyaçlarını ihtiyarlatan bu kişilik sanki bir bela
Nihayetinde güzellikleri görmektir diyerek hep umut ekilmeli dünyaya
Neresinden tutacağını bilmeden sarhoşluğu ağlamalı bir parça mutluluğa
Elbette kazanılır o hisler bir gün deyince mucizeleşir gecedeki her rüya
Tasarruf edilir kinden yüreğe sevgi aşılanırken bu kutsal irem bağında

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir